🕰️ Zamanla Kaybolan İnsanlık

 İyi, kötüsüz bilinmezdi,

kötü olmadan iyinin adı konmazdı.

Yalan yoksa doğru eksikti,

doğru yoksa yalan da anlamını bulmazdı.

Ya yanlış bir yolda yürürdük

ya da doğru bir hayatı yaşardık.

Fakirle zengin aynı sokakta durur,

yardımseverlikle bencillik

aynı kalpte yan yana durmazdı.

Anlayış vardı ya da kabalık,

ikisi bir arada durmazdı.

İnsan, yaradılışından gelen döngüde

en azından nerede durduğunu bilirdi.

Ve her kader,

belli noktalarda sorgulanmayı hak ederdi.

Eskiden bir mahallede

insan insana yabancı değildi.

Kapılar kilitten önce,

yürekler mesafeden önce kapanmazdı.

Şimdi dönüp bakıyorum da,

anlatılanlarla yaşananların arasında

dağlar değil, derin uçurumlar var.

Hayat değişti diyorlar;

oysa değişen yalnızca zaman değil,

insanın insana bakışı.

Yaşamak başka bir şeye dönüştü,

hayat hızlandı, anlam yavaşladı.

Zihinler kalabalık,

vicdanlar sessiz.

Eskiden yol belliydi,

şimdi herkes yolda

ama kimse yönünü bilmiyor.

Ferzan Maral