🕯️ Sessizlik

 Beni anlasan diyorum,

kelimeleri incitmeden,

suskunluğumu bölmeden…

Çünkü insan,

en çok konuştuğunda değil,

en çok sustuğunda kendisi olur.

Söylemediklerimi duysan,

dağılmış yanlarımı

hiç ses çıkarmadan toplasan;

bil ki bazı yaralar

anlatılmak için değil,

fark edilmek için vardır.

Bir gün ayağa kalksam,

dilim titreyerek çözülse,

sözcükler yarım kalsa boğazımda;

çünkü her hakikat

taşınabilecek kadar hafif değildir

ve her cümle

söylendiğinde eksiltir insanı.

Ben,

kendimi bile tamamlayamamışken,

beni anlayanı aradım.

Oysa belki de sorun,

anlaşılmak istememekti;

çünkü anlaşılan insan

artık saklanamaz.

Ne bir sokak verdi bana onu,

ne de bir kalabalık.

Kalabalıklar,

yalnızlığı gizlemenin

en gürültülü yoludur.

Kimsesizlik,

omuzlarıma çöken

adı konmamış bir ağırlık oldu.

İnsan bazen

hiç kimse olmayarak

herkesten kurtulur.

Yazmak,

anlam bulmak için değil,

anlamsızlığa

dayanabilmek içindir

Ferzan Maral