🌑 Karanlık, Bana Senden Kalan Miras

 Senden önce karanlıktan korkar,

aydınlığı severdim.

Aydınlığın huzur verdiğini sanırdım;

meğer huzur,

seninle gün aydınken yürüdüğüm,

nefes alabildiğim o anlardaymış.


Sen gidince

her şey tersine döndü.

Aydınlıktan korkar oldum,

karanlığı sevdim.


Çünkü her ışığı kapattığımda

karanlık seni geri getiriyor.

Sesini, gölgeni, hatıranı…


Ve ben,

bir daha seni kaybetmemek için

kendimi karanlığa hapsettim.


✒️ Ferzan Maral


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

O Gitti, Gönlümdeki Irmak Kurudu

Yaşam ile Ölümün Sessiz Çığlığı

Cehenneme Dönüşen Zaman